"بلبلانی که به وقت شلیک گلوله ها دم فرو بسته بودند حالا بار دیگر نغمه سرایی آغاز کردند، نخست یکی از نزدیک، آنگاه آن های دیگر از دور.
از همین مرگ بود که خار لگدشده در میانه ی مزرعه شخم خورده یادآورم شد." (-از متن کتاب)
تالستوی در حاجیمراد، در جملهنوشتههای بعدیاش نیز، بر آنمان میدارد تا احساس کنیم شیوههای معمول زندگی که نام «متمدن» به آن میدهیم با خودخوانی و تنآسانی و مقامگرایی و ضیافت و رقص و بالماسکه، و از همه مهمتر، فقدان کامل شور و شوق معنوی در نظرش انزجارآور مینماید.
(-ایلمر مود)
ما می مانیم و خار لگدشده ای، موسوم به تاتار، در مزرعه ای شخم خورده، و مرگوای بلبلان، قوام نیروی قصه گویی تالستوی که همانا، در حال و هوای هومری، در شخصیت پردازی شکسپیری، از هر چه رفته ما را مقهور تصویر قهرمان گرایی خود می کند.
(-هارولد بلوم)
فروشگاه اینترنتی مسترکتابز