در قرن هجدهم، وقتی داستان با وحشت و وهم، با راز و ابهام، مرگ و نفرین، موجودات غیرطبیعی و قوانین فراواقعی درآمیخت، گونه ای ادبی متولد شد با عنوان گوتیک.
ادبیات گوتیک پر است از پدیده ی غیرعادی، از تصویر و خیال؛ گاه موجودات عجیب و غریب درش دلبری می کنند و دل می بازند، گاه آدم های عادی پا از دنیای معقول و معمولی شان فراتر می گذارند. بنابراین در آثار گوتیک در عین حال که تاکید بر احساسات است، وجه لذت بخش ترس نیز چاشنی روایت می شود. چنین است که داستان ها و رمان های این گونه ی ادبی، از قلعه ی اوترانتو و دراکولا و فرانکنشتاین گرفته تا سرود کریسمس و شبح اپرا، بارها و بارها تلخیص شده اند، روایت ها و قرائت های متعدد دارند، به زبان های بسیار ترجمه شده اند و اقتباس های سینمایی موفقی از آن ها ارائه شده است.
چارلز دیکنز با رمان هایی مملو از شخصیت هایی ماندگار چون الیور توئیست و دیوید کاپرفیلد و با تصویرگری فوق العاده اش از فقر و بی عدالتی شهره است، اما او در قلمرو وهم نیز استادی می کند، دیکنز با نگاهی روانکاوانه، حتی در داستان هایش، در ذهن و وجدان آدمی دنبال ریشه های هراس است. در این مجموعه داستان، او از عناصر کلاسیک گوتیک_ خانه های متروک، اشباح، وهم و اضطراب _ برای روایتی عمیق تر استفاده می کند. نتیجه داستان هایی است که نه فقط ترسناک اند، بلکه پرسش برانگیز و تاثیرگذارند.
فروشگاه اینترنتی مسترکتابز