"اي برآورده ي اصل شب مهتاب و پگاه!
نازپورده ي خورشيد و نظر کرده ي ماه
چون خدا ساختنت خواست به دلخواه نخست
گلت آميخت به هفتاد گل مهر گياه
مشتي الماس ز شب چيد و به چشمت پاشيد
تا درخشان شود اين گونه به چشم تو نگاه
نیز از آن باده که ز انگور بهشتش کردند،
یک - دو پیمانه درآمیخت بدان چشم سیاه
..."
فروشگاه اینترنتی مسترکتابز