کتاب آدم های زندگی قبلی اثر فریبا وفی از نشر چشمه

زنی نشسته وسط میدان الکساندر پلاتز در آلمان و معلوم نیست به خاطر یادآوری گذشته گریه می کند یا اضطراب آینده. زنی تنها که تازه مهاجرت کرده و پی چند نفر آشنای قدیمی می گردد تا شاید به کمکشان بتواند زندگی تازه ای برای خودش دست و پا کند. حتی شاید بتواند همسرش وحید را که چندین سال پیش آمده این جا پیدا کند.

آدم های زندگی قبلی تفاوتی اساسی با رمان های پیشین وفی دارد. قهرمان زن او این بار از چیزی و جایی و کسی کنده و بالاخره خود را آزاد کرده و همچون پرنده ی اهلی، که ناگهان اصالت باستانی خودش را به یاد آورده باشد، شروع به پر زدن کرده و رفته. دور میدان الکساندر پلاتز نشسته و دارد فکر می کند شاید آزادی همین باشد؛ زنی تنها باشی نشسته روی لبه ی حوضی و پیش رویت آدم ها، زن و مرد، بروند و بیایند و کسی اعتنایی به ات نکند. فضولی نکند، هم دلی هم. آلمان داستان وفی رک و راست و بی تعارف است و قهرمان زن داستان انگار در این کشور، بعد از یک عالمه ماجرای داغ و پرالتهاب عشقی و خانوادگی و سیاسی از دهه های شصت و هفتاد و هشتاد و نود، حالا بالاخره این جا در این سرما لحظه ای فرصت کرده بایستد، کمی نفس بکشد و در جمود این شهر سری به خودش و گذشته اش بزند. «آدم های زندگی قبلی» اش را یک دور مرور بکند و ببیند کدامشان کجا چه کار کرده اند که او و خیلی های مثل او حالا مجبورند اشک ریزان نشسته باشند دور میدان الکساندر پلاتز و به این فکر کنند که بله، آزادی شاید همین باشد.

فروشگاه اینترنتی مسترکتابز